wtorek, 16 kwietnia 2019

"(Nie)Miłość. Z Tobą i bez Ciebie" Natasza Socha


Tytuł: (Nie) miłość. Z Tobą i bez Ciebie
Autor: Natasza Socha
Tom/seria: ---
Wydawnictwo: Edipresse
Data wydania: 13 lutego 2019
Ilość stron: 304
Gatunek: literatura obyczajowa i romans
Ocena: 5/10


Tajemnica małżeństwa to kumulacja drobiazgów, do których obcy ludzie nie mają dostępu. Cecylia i Wiktor marzą o rozwodzie, choć jeszcze żadne z nich nie powiedziało tego na głos. Ona chce wolności, on spotyka się ze swoją studentką. 
Wszystko zmienia się w dniu, w którym Cecylia ma wypadek samochodowy i na jakiś czas zostaje unieruchomiona. Poruszając się na wózku, chce czy nie, jest skazana na pomoc męża. On również uważa, że jego obowiązkiem jest zaopiekowanie się żoną w tym czasie. Każde z nich chce się pozbyć tego drugiego, ale póki co muszą znowu udawać rodzinę

~lubimyczytac.pl

Po twórczość Pani Sochy miałam okazję sięgnąć po raz pierwszy. Nie wiedziałam zupełnie czego się spodziewać, ale oczekiwałam lekkiej i niezobowiązującej lektury. O trudach dorosłego życia i małżeństwa. Czy właśnie to otrzymałam? Po części tak, ale kończąc czytać wciąż czuję pustkę. Jakbym przerwała w najlepszym momencie, kiedy akcja powinna na dobre się rozkręcić. Coś na co najbardziej czekałam zostało mi odebrane i musiałam pocieszyć się jednym zdaniem wyjaśnienia. Ale od początku. 

Pani Socha w swojej książce stawia na lekki język, co od razu da się wyczuć i nie da się nie polubić. Niewymuszony styl pisania i owa lekkość w tworzeniu ciężkich tematów nie są łatwą sprawą, a autorka dobrze sobie z nimi poradziła. Zaserwowała nam historię dwojga dorosłych, zagunionych ludzi, których małżeństwo ze sobą w żaden sposób nie zadowala, ale żadne nie chce bądź nie potrafi się do tego przyznać. I kiedy każde z nich jest już gotowe odejść zdarza się wypadek, po którym oboje są zmuszeni do ciągłego kontaktu ze sobą. Brzmi banalnie i po części takie właśnie jest. Łatwo można wywnioskować co wydarzy się dalej, ale jedno trzeba przyznać: droga do końca była wyboista i nietypowa. Wbrew pozorom nigdy z opisanymi tu sytuacjami się nie spotkałam, tym bardziej w takim rozwinięciu. Sprawy toczyły się szybko i nieprzewidywalne, zdarzyło mi się zagubić, ale koniec końców było ciekawie. 

Niestety nie mogę napisać, że książka wciągnęła mnie os pierwszych, czy nawet ostatnich stron. Przecząc chwilę wcześniej napisanym słowom, akcja była wolna i się dłużyła. Być może to ze względu na moją niechęć do obojga bohaterów, których zachowania zwyczajnie nie rozumiałam. Drażniła mnie ich chęć na siłę szukania innego partnera (a raczej drażniło mnie to u bohaterki). Drażniło mnie ich unikanie ważnych tematów. Wiem, że na tym opierała się cała książka, ale mimo iż w gruncie rzeczy chodziło o ich ponowne zbliżenie się do siebie, ja czułam jakby wręcz się omijali. Nie wiem, być może liczyłam na gorący romans pomiędzy małżonkami, wielkie uczucie, które na nowo w nich odżywa. A niczego podobnego niestety nie otrzymałam.

Nie lubię narzekać, ale ten tytuł średnio przypadł mi do gustu. Nie chcę, żebyście się zrażali bo moja ocena może nie do końca być subiektywna. Czytanie przez nawał pracy i nauki bardzo mi się przedłużyło, a sięgałam po książkę głównie z przymusu i zbliżającego się terminu zrecenzowana. Chyba chwilowo wypaliłam się czytelniczko i potrzebuję przerwy. Wam nie odradzam sięgnąć po ten tytuł. Na jeden wieczór może być idealna. Pełna humoru (pomimo ciężkiego tematu), ale i smutku. Prawdziwa bo autorka nie owija w bawełnę i niekoloryzuje. Ujawnia szczerą prawdę, która jest tak oczywista, a dla wielu wciąż niewidoczna. Może zmusi was do refleksji? Mnie parę razy zdarzyło się zastanowić nad własnym związkiem, a przecież o to w książkach chodzi. Spróbujcie.

Za możliwość przeczytania serdecznie dziękuję Wydawnictwu Edipresse Książki.

Czytaj dalej »

środa, 10 kwietnia 2019

"Bad boy's girl 2" Blair Holden


Tytuł: Bad boy's girl 2
Autor: Blair Holden
Tom/seria: Bad Boy's Girl (tom 2)
Wydawnictwo: Jaguar
Data wydania: 18 kwietnia 2018
Ilość stron: 321
Gatunek: literatura młodzieżowa
Ocena: 4/10

Tessa o’Connell za chwilę zacznie pierwszy rok studiów. Zakochana po uszy, a nawet jeszcze bardziej, ma nadzieję, że w college’u rozwinie skrzydła. Okazuje się jednak, że nowy początek to nie bułka z masłem, zwłaszcza gdy na wymarzone studia zabiera się nie tylko chłopaka i torbę ciuchów, ale również lwią część dawnych problemów.
Kiedy mało co idzie zgodnie z planem, a najbliżsi zastawiają na ciebie pułapki, łatwo stracić grunt pod nogami. Czy facet, który chciał chronić Tessę przed całym światem zdoła uchronić ją przed samą sobą? I jakiej ilości KitKatów oraz truskawkowych lodów będzie potrzebował, by zapewnić miłość swojego życia, że, mimo kłopotów, nieporozumień i zastępów długonogich studentek, nigdzie się nie wybiera?
~lubimyczytac.pl

Wiecie już, że tom pierwszy oceniłam bardzo przeciętnie i ogólnie uważam, że to książka dla gimnazjalistki, którą kręcą bad boy'e i liczne dramy dookoła. W drugiej części zupełnie nic się nie zmienia pod tym kątem- wręcz przeciwnie-  jest jeszcze gorzej. Fabuła jest szeroko rozwinięta, ale nadal na poziomie nastoletnim. Ciągłe rozstania i powroty. Awantury o nic i wielkie kłótnie, po których miały miejsce wielkie płacze i pocieszania. No i oczywiście multum pięknych dziewczyn, które chcą odebrać Tessie chłopaka. W pewnym momencie miałam wrażenie, że dosłownie każda nowa postać jest w nim zakochana (oczywiście oprócz wiernych przyjaciółek bohaterki). Czekam tylko aż w trzeciej części jakiś chłopak wyzna mu uczucia. Najgorsze jednak było to, że zbyt często owe dziewczyny robiły coś złego. Dążyły do rozstania dwojga głównych postaci, a tego było już za wiele. Wszystko w takich ilościach i tak schematyczne, że to aż bolało. Pod względem fabuły autorka zdecydowanie nie zabłysnęła. Nawet na lekki wieczór to za dużo wrażeń.

Możecie się domyślić, że i bohaterowie nie przypadli mi w tej części specjalnie do gustu. Zmienne nastroje są brr... Nienawidzę! On zachowuje się jak jaskiniowiec, gdzie ona może rozmawiać tylko z nim, a to jakie robi jej numery to aż brak słów. Co tam się działo! Nie da się go polubić, po raz pierwszy nie lubię bad boya w książce. To była masakra, tak skrajne, że aż nieprzyzwoite. A ona? Starała się zmienić, ale niekoniecznie jej to wychodziło. Być może mniej płakała i rozpaczała, była bardziej ogarnięta i mniej zazdrosna, ale to nadal nie było to. Żenujące i słabe. Tyle w temacie.


Podobnie jak przy pierwszym tomie, nie czytało mi się najlepiej. Zbyt dużo się działo, wręcz bez przerwy. Dramat gonił dramat i ciężko napisać o czymkolwiek innym. Takie wymyślanie i ciągnięcie na siłę nie zawsze jest dobre, co pokazuje ten tytuł. Mnie nie zachwycił i nie poleciłabym go nawet na lekki i odmóżdżający wieczór. Trochę to była gimnazjalna żenada.
Czytaj dalej »

czwartek, 28 marca 2019

"Konsorcjum. Tom 1" A.S. Sivar


Tytuł: Konsorcjum. Tom 1
Autor: A. S. Sivar
Tom/seria: ---
Wydawnictwo: Novae Res
Data wydania: 25 grudnia 2018
Ilość stron: 584
Gatunek: literatura obyczajowa i romans
Ocena: 6/10

Nadia jest zadowoloną z życia, atrakcyjną singielką. Gdy po studiach przenosi się do Berlina i zaczyna sama dbać o swoje utrzymanie, niespodziewanie otrzymuje intratną propozycję zarządzania ekskluzywnym klubem nocnym na obrzeżach miasta. Dzięki Aśce, swojej najlepszej przyjaciółce, ma szansę robić to, co kocha, i wreszcie wykazać się swoimi umiejętnościami. Jest tylko jeden problem, a na imię mu Dominic Alexandrow. Porywczy i nieprzystępny szef Nadii, obdarzony hipnotycznym spojrzeniem i ciałem godnym boga seksu, może w każdej chwili sprawić, że dziewczyna wpadnie w poważne tarapaty.
~lubimyczytac.pl

Stety, niestety czytanie tej pozycji rozłożyło mi się bardzo w czasie. Początek pochłonęłam niezwykle szybko, potem jakoś zabrakło mi czasu na czytanie. Takie czytywanie chwilami bardzo mnie rozstrajało i nie do końca mogłam się na dłużej wczuć. Muszę przyznać, że początek tej historii, mimo iż był niezwykle przewidywalny i schematyczny, bardzo mi się spodobał. Autorka wprowadziła luźnych i pewnych siebie bohaterów, przez co od razu całość bardziej podniosła się w moich oczach. Dodatkowo jakoś tak po prostu dobrze się to czytało. Było naturalnie, bez przesady (mimo ze wciąż schematycznie). Taka prosta historia miłosna z niegrzecznym mężczyzna i niedostępną kobietą w roli głównej. Wszystko pięknie dopóki w końcu się nie przespali...

Koniec zalet, wady czas rozpocząć. Żałuję, ale jak do tej pory książkę oceniałam na 8/9, tak od tej chwili dawałam jej ledwo 5, a czasami nawet i mniej. Dlaczego? A już mówię! Wszystko co tylko możliwe w tego typu książkach: zazdrość, zazdrość do potęgi entej, gdzie lepiej nawet nie oddychaj przy innym bo twój luby może się wściec i to nie na żarty. On za to niech flirtuje z innymi na twoich oczach- to przecież świetna zabawa! Dodatkowo nagle wszyscy są Tobą zainteresowani, a twój luby przecież nie może tego znieść. Lepiej zostańcie w łóżku i róbcie to cały czas. O, zapomniałabym! Nie może obyć się bez zazdrosnej dziewczyny i niecodziennych akcji, które ta odwali byle tylko odsunąć Cię od ukochanego. To wszystko nie było by takie oddychające gdyby nie ilość. Za dużo!


Zabawne jest to, że mimo tylu wad wcześniej wymienionych, chcę poznać dalsze części. Chcę dalej śledzić losy Dominica i Nadii, jej zwariowanej i dziwnej przyjaciółki oraz ich znajomych. Chociaż realności w tej książce zdecydowanie brak, a autorka troszeczkę zaszalała i zdecydowanie dała się ponieść wyobraźni, to tytuł ten wspominać będę raczej pozytywnie. Polubiłam ten świat, wolny od "prawdziwych" problemów, pełen intryg, fochów i złości. Chcę go więcej, ale mam też nadzieję, że autorka trochę się pohamuje z zazdrością Dominica. Wszystko zniosę, ale to musi zmienić. Bez tego książka byłaby naprawdę świetna. Niestety, na ten moment słabe sześć, ale książkę polecam na luźny wieczór.

Za możliwość przeczytania serdecznie dziękuję Wydawnictwu Novaeres.

Czytaj dalej »

poniedziałek, 18 marca 2019

"Inkub" Artur Urbanowicz



Tytuł: Inkub
Autor: Artur Urbanowicz
Tom/seria: ---
Wydawnictwo: Vesper
Data wydania: 3 kwietnia 2019
Ilość stron: 728
Gatunek: horror
Ocena: 9/10

Nad Suwalszczyzną za kilka dni pojawi się zorza polarna. W Jodoziorach, małej wiosce na prowincji, zostają znalezione spopielałe zwłoki małżeństwa. Wśród lokalnej społeczności miejsce to owiane jest złą sławą, słynie ze szczególnego nasilenia przemocy, chorób, zaginięć i samobójstw. Mówi się też o zjawiskach nadprzyrodzonych – niezidentyfikowanym zielonym świetle, odgłosach niewiadomego pochodzenia, a także o nawiedzonym domu. Miejscowi wierzą, że to on rozsyła wokół negatywną energię, która wydobywa z ludzi najgorsze instynkty.

Tajemnicami wioski żywo interesuje się młody dzielnicowy, który wkrótce popełnia samobójstwo. Sprawę jego śmierci bada Vytautas Česnauskis, policjant na wpół litewskiego pochodzenia z komendy miejskiej w Suwałkach. Odkrywa, że mroczna historia Jodozior ma swoje korzenie w latach siedemdziesiątych. Wtedy miała tam mieszkać kobieta, która parała się czarami…
~lubimyczytac.pl


Przyznam szczerze, że po poznanych do tej pory książkach pana Urbanowicza, po ten tytuł sięgnęłam w ciemno. Nie zastanawiałam się o czym, ile stron, gdzie dzieje się akcja. Biorę! Wiedziałam, że się nie zawiodę i nie pomyliłam się. Kolejny raz czapki z głów dla autora, toż to był sztos!

Fabuła Inkuba skupia się w dwóch epokach. W latach 70 oraz teraźniejszości. Oba te czasy łączy jedno- tajemnicze choroby, niewyjaśniona agresja i ona... Czarownica. A przynajmniej wszystko na to wskazuje. Z początku dosyć ciężko było mi się wczuć: za dużo obowiązków, za mało czasu na przyjemności, przez co czytanie tej cegiełki rozłożyło mi się dosyć sporo w czasie, a co za tym idzie niektóre momenty ulatywały mi z głowy. Mimo wszystko muszę przyznać, że bawiłam się znakomicie, a emocji zdecydowanie mi nie zabrakło. Ponad siedemset stron tak naprawdę akcji. "Tak naprawdę" gdyż cały czas miały miejsce dziwne zjawiska, a w międzyczasie na jaw wychodziły nowe fakty, czasem podejrzenia. Przez to czytelnik wciąż był w umysłowym ruchu i starał się nie tylko na bieżąco śledzić losy bohaterów, ale i rozwiązać zagadkę, ostrzec innych (jakby to miało jakikolwiek sens). Potem znowu działo się coś i coś, a jednocześnie nie czuło się przytłoczonym. Chciało się więcej i więcej! W najmniej spodziewanych momentach otrzymywałam takie opisy i scenki, że ciarki same się pojawiały, a głowa mimowolnie obracała się dookoła i lustrowała otoczenie w poszukiwaniu zła. Czytania tego w nocy nikomu nie polecam 😂 Trzeba jednak zaznaczyć, że autor po raz kolejny zaskoczył nas fabułą i jednocześnie utrzymał swój niezwykle wysoki poziom pisarski. Nie mam zastrzeżeń, liczę tylko na kontynuację, chcę więcej, zakończenie to dla mnie szok, za mało, za dużo! Tyle sprzeczności, tyle emocji! Coś niesamowitego!

Nigdy nie lubiłam kiedy w książce pojawia się policjant z problemami osobistymi, próbujący rozwiązać sprawę na własną rękę, a w międzyczasie otrzymujemy multum nudnych informacji o jego życiu. Tutaj chociaż można się pokusić o stwierdzenie, że było podobnie, nie odczuwało się tego w żaden znaczący sposób. Autor tak sprytnie skupił mnie wokół fabuły, że te chwile "obccości" zupełnie nie robiły na mnie wrażenia i mi nie przeszkadzały. Mało tego, miały pozytywny wpływ i na mnie i na akcję. Ciężko mi to wytłumaczyć, ale efekt (co dla mnie samej jest zaskoczeniem) okazał się pozytywny. Sam główny bohater nie irytujący, a momentami naprawdę intrygujący. Jego chęć odkrycia zagadki nie była podszyta zwykłym obowiązkiem pociągnięcia fabuły, a szczerą właśnie chęcią. Dla mnie to już jest coś, a reszta bohaterów wydawała się równie prawdziwa i ciekawa. Każda naturalna, a jednak mroczna i niepewna. Niepewność towarzyszyła mi tu na każdym kroku, moje stuprocentowe pomysły szły do kosza, kiedy autor dodawał nowe fakty i mieszał mi w głowie. Zakończenie? Szok. Szok, niedowierzanie i niedosyt. Lekki niepokój w sercu po poznaniu tej historii. To właśnie czuję po lekturze tej książki.


Ogromnie się cieszę, że miałam okazję przeczytać Inkuba. Książka ta okazała się kolejnym świetnym pomysłem autora, którego za każdą nową historią lubię coraz bardziej (a nie wiem czy to możliwe). Szanuję go za niezwykły talent do wymyślania i opisywania takich mrocznych historii, chcę tego więcej! Inkub z pewnością pozostanie w mojej głowie na długi czas, zresztą tak jak dwa pozostałe tytuły autora. Fani mrocznych historii z pewnością będą zadowoleni, zauroczeni i wszystko co najlepsze. Z góry wybaczcie za chaotyczną recenzję, ale tak wiele emocji we mnie buzuje, tak wiele ich chce wyrwać się na zewnątrz. Jestem po prostu ogromnie zadowolona!

Premiera 3 kwietnia!

Za możliwość przeczytania serdecznie dziękuję wydawnictwu i autorowi.
Czytaj dalej »

czwartek, 14 marca 2019

"Pocałunek cienia" Richelle Mead


Tytuł: Pocałunek cienia
Autor: Richelle Mead
Tom/seria: Akademia Wampirów (tom 3)
Wydawnictwo: Nasza Księgarnia
Data wydania: 8 września 2010
Ilość stron: 432
Gatunek: fantasy
Ocena: 9/10


Od czasu, kiedy Rose pokonała w walce strzygi, dręczą ją ponure myśli. Zaczyna widzieć duchy, które ostrzegają przed złem, jakie gromadzi się coraz bliżej bram Akademii. Dziewczynie coraz trudniej tłumić uczucia do Dymitra. Wie, że nie wolno jej pokochać innego strażnika. Ale czasem trzeba łamać reguły… Gdy zaprzysiężony wróg Lissy i Rose, Wiktor Daszkow, stanie przed sądem, napięcie w arystokratycznych wampirzych kręgach sięgnie zenitu. W straszliwej bitwie Rose będzie musiała wybierać między życiem, miłością oraz dwiema najbliższymi osobami… Czy jej decyzja oznacza ratunek tylko dla jednej z nich?
~lubimyczytac.pl


Jak trudno jest napisać cokolwiek o kontynuacji jakiejkolwiek książki. Już z tomem frugim miałam kłopot, a teraz czeka mnie nie lada wyzwanie. Obawiam się, że jeżeli ma być bez spojlerów, to będzie krótko, ale konkretnie. Nie ma chyba sensu na siłę rozpisywać się o niczym.

Pani Mead po raz kolejny udowodniła, dlaczego sięgam po jej serię kolejny raz. Po latach wymyślony przez nią świat jest równie dobry, co w czasach gimnazjum, a ja mam pewność, że wcale nie wyrosłam z takich historii. Bawiłam się znakomicie, jak do tej pory jest to najlepsza z części przeczytanych po latach, mimo że wiem co czeka mnie w kolejnej i wręcz mnie roznosi, żeby już po nią sięgnąć. Akcja rozgrywa się nadal w świecie wampirów, dampirów i morojów, najczęściej w murach Akademii Świętego Władimira. Wszystko współgra ze sobą, aż przyjemnie czytać. Fabuła, chociaż mogłoby się wydawać, że po rewelacjach otrzymanych poprzednio nie da się bardziej rozwinąć, intrygowała na nowo. Ciężko było się oderwać, graniczyło to z cudem. Akcja, miłość i poświęcenie. Tego drugiego było najmniej, najlepsze w tym było właśnie to, że nie skupiono się na błahych miłostkach. Teraz doceniam to bardziej i mocno szanuje. Za wymyślanie takiego świata i takiej akcji, ciężko nie zdjąć czapki z głowy. Szacunek!

Oprócz niezwykłej i wciągającej fabuły, jedenj z najlepszych książek fantasty jakie miałam okazje czytać, nadal dotrzymujemy towarzystwa głównym bohaterom. Chociaż wiele z nich przechodzi przemianę, to nie sposób się z nimi rozstać. Wykreowani idealnie. Spokojni, ale i wybuchowi, kiedy trzeba. Sympatyczni, ale i dający w kość, pokazujący swoje pazurki, czy mroczne oblicze. Wszystkiego po trochu, od każdego i w odpowiednich momentach. Nie dało czuć się od nich monotonności, emocji nie brakowało.


Pocałunek cienia po latach okazała się równie wyśmienitą częścią serii, co w gimnazjum. Najwidoczniej nigdy nie jest się za starym na magiczny świat pełen przygód i niezwykłych istot. Książka ta dostarczyła mi wielu wrażeń, przeżywałam ją niesamowicie. Bawiłam się znakomicie i już zacieram łapki na czwartą część.
Czytaj dalej »

sobota, 9 marca 2019

"Dziecko z mgły" Renata Kosin


Tytuł: Dziecko z mgły
Autor: Renata Kosin
Tom/seria: ---
Wydawnictwo: Filia
Data wydania: 27 luty 2019
Ilość stron: 390
Gatunek: literatura współczesna
Ocena: 9/10


Alicja to szczęśliwa i spełniona singielka. Wiedzie spokojne i poukładane życie, które zostaje niespodziewanie wywrócone do góry nogami, gdy pojawia się w nim dziewczynka o nieznanym nikomu pochodzeniu i przeszłości. W dodatku niebawem okazuje się, że Mia nie jest zwyczajnym dzieckiem, a jeszcze dziwniejszy jest powód, dla którego Alicja musi się nią zaopiekować. 
Zaskoczona nową dla siebie sytuacją, początkowo usiłuje znaleźć z niej jak najlepsze wyjście i pozbyć się kłopotu, dopóki nie odkrywa, że to, w co została wbrew sobie wplątana ma związek z jej własną przeszłością. Ze zdumieniem uświadamia sobie, że ktoś dawno temu w zagadkowych okolicznościach częściowo pozbawił ją pamięci i tym samym wielu ważnych wspomnień z jej własnego dzieciństwa.
Alicja postanawia za wszelką cenę dowiedzieć się, kto i dlaczego to zrobił. Przez to zostaje porwana przez kolejną lawinę coraz bardziej zaskakujących zdarzeń. Wkrótce do niej dociera, że jej życie tak naprawdę nigdy nie było ani spokojne, ani poukładane, ale pełne pozorów i niedomówień, z których wcześniej nie zdawała sobie sprawy.
~lubimyczytac.pl

Pierwsze spotkanie z autorką jak najbardziej uważam za udane. Mimo iż na początku ciężko było mi się wciągnąć, to zakończeniem Pani Renata skradła moje serce. Fabuła od pierwszej strony nabiera tempa i nie pozwala czytelnikowi na chwilę nudy. Od razu przeszliśmy do sedna sprawy i pojawienia się w życiu bohaterki dziewczynki. Czy było to naturalne i realne? W większości tak, trudno mi jednak ocenić postać, znajdującą się nagle w takiej sytuacji. Potem niestety zaczynałam się nudzić. Opisane zostało codzienne życie bohaterek i próba oswojenia się z nową sytuacją. Próba nawiązania kontaktu z Mią, zrozumienia jej i chęć pomocy. W międzyczasie kolejne próby rozwiązania zagadki, jakim było pojawienie się dziewczynki w życiu głównej bohaterki. I tutaj z każdą kolejną stroną, z każdym kolejnym odkryciem coraz ciężej było mi się oderwać. Nowe problemy, nowe tajemnice i nowe spekulacje dotyczące rozwiązania. A w tym wszystkim ja, czytelnik, który próbuje wszystko pomieścić w głowie i sam dojść do rozwiązania tych tajemnic. I mimo że próbowałam, naprawdę mocno, to nie byłam nawet w stanie przewidzieć tego co ma mi do zaoferowania autorka. Zwaliła mnie z nóg i sprawiła, że marzę o kontynuacji!

W takich historiach ciężko jest subiektywnie ocenić bohaterów. Bo skoro z założenia nie jest to literatura fantastyczna to doszukujemy się jakichkolwiek oznak nierealności, które z reguły nam przeszkadzają. Tutaj nie było inaczej, a każda odbiegająca od normalnego życia scenka, sprawiała, że dogłębniej przypatrywałam się bohaterom. Jak zareaguje w takiej sytuacji? I chociaż czasami zdarzały się takie naciągane reakcje, to nie mogę napisać, że są one winą autorki. W inny sposób nie była w stanie pociągnąć akcji, a jednak poradziła sobie znakomicie. I miło się to czytało, z biegiem czasu coraz lepiej czułam się w tej historii. Zżyłam się z bohaterami, żyłam ich problemami. Pękało mi serce kiedy i oni cierpieli, a każdy kolejny stres przyprawiał mnie o szybsze bicie serca. Nie mam się do czego przyczepić względem bohaterów. Do swojej roli każdy przygotowany był idealnie.


Jestem zadowolona z lektury tej książki. Kończąc ją, doceniłam każdy jej aspekt i drobne niedogodności, czy niedociągnięcia. Przy tak skomplikowanej fabule i tak wielu szczegółach nie sposób jest pamiętać o wszystkim, a mimo to nie mogę tu za bardzo narzekać. Mimo że na początku ciężko było mi się wczuć i niekoniecznie polubiłam małą dziewczynkę, która pojawiła się w życiu Alicji, to kończąc czytać doceniłam każde jej dziwne zachowanie. Kiedy wszystko zostało wyjaśnione, poczułam niezwykły szacunek do autorki za tak niebywale dobrze wymyśloną fabułę. I dociągniętą do końca bo przecież to niezwykle istotne, żeby po drodze się nie pogubić. Osobiście jestem zdecydowanie na tak i wszystkim gorąco polecam!

Za możliwość przeczytania serdecznie dziękuję Wydawnictwu Filia.

Czytaj dalej »

piątek, 1 marca 2019

"Anka i piekło szczęścia" Nina Majewska-Brown


Tytuł: Anka i piekło szczęścia
Autor: Nina Majewska-Brown
Tom/seria: Anka (tom 3)
Wydawnictwo: Edipresse Książki
Data wydania: 16 stycznia 2019
Ilość stron: 320
Gatunek: literatura obyczajowa i romans
Ocena: 10/10

Marzenie o wielkiej miłości stało się dla Anki drogą do emocjonalnego piekła. Nie dość, że zdradziła męża, to nowy ukochany okazał się groźnym stalkerem. Anka nigdy nie podejrzewałaby siebie, że dobrowolnie wpakuje się w takie kłopoty… Przecież właśnie teraz miała przeżywać najpiękniejszy czas swojego życia! Nowa miłość, nowe rozdanie, nowa ONA
~lubimyczytac.pl

Fabuła trzeciej części skupia się na losach tytułowej Anki i jej problemach. Kłopoty z coraz bardziej przerażającym kochankiem i młodym synem, który w krótce zostanie ojcem. Całość już teraz prezentuje się wybornie, a dodając do tego niezwykłą lekkość w pisaniu autorki i niewymuszoną grację w tworzeniu historii, otrzymamy coś bardzo dobrego. I Tak też było! Bawiłam się wyśmienicie od samego początku. Pokochałam panią Ninę za wspaniałe pióro, za to że nie byłam w stanie się oderwać. Czuło się jakbyśmy byli z bohaterami. A działo się wiele! Zero nudy, emocji aż nadmiar. Akcja szybka i niebanalna. Relacja z kochankiem, która przeradza się w coś dziwnego, wręcz chorego. Nie było miary, która mogłaby mnie oderwać od tego wątku. Przeżywałam go chyba bardziej niż sama Anka, wciąż czekając w niemym przerażeniu co jeszcze może się stać. I muszę przyznać, że chociaż nie brzmi to zbyt kolorowo, to te uczucia były jak najbardziej pozytywne. Dodatkowo pani Nina postawiła na wątek młodych ludzi, którzy zostają rodzicami i nakreśliła czytelnikowi nie tylko jasne strony takiej sytuacji. To było wzruszające i pouczające zarazem. Dawno nie czytałam czegoś tak dobrego w tego typu literaturze.

Tytułową bohaterkę niestety nie zawsze lubiłam w stu procentach. Jej ciągły lęk przed wyjawieniem prawdy doprowadzał mnie do szału. Bo chociaż rozumiem, że nie chciała stracić rodziny, to wychodzę z założenia, że i tak kiedyś wszystko wyjdzie na jaw, jaki jest sens w przedłużaniu swojego cierpienia? Ale jak widać można. Właściwie to co właśnie napisałam to jedyny minus, jaki znalazłam w całej książce. Naprawdę. Reszta bohaterów wykreowana w sposób idealny do sytuacji, jednych da się lubić, innych mniej, ale każdy wnosił coś ważnego i wyjątkowego, tworząc spójną i wartą poznania całość.


Anka i piekło szczęścia okazała się wspaniałą historią na jeden wieczór. Chociaż jest to trzeci tom i autorka niewiele  wspominała z poprzednich części, to wiem, że na pewno je poznam. Panią Ninę zaliczam do grona tych lepszych pisarek, których styl od razu przypadł mi do gustu, a opisana historia długo pozostanie w głowie. W tej książce otrzymamy tak wiele, że nie sposób tego opisać. Jestem nią tak zachwycona, że jedyne co jeszcze ma sens tu dodać to: polecam!

Za możliwość przeczytania serdecznie dziękuję Wydawnictwu Edipresse Książki.

Czytaj dalej »
© SZABLON WYKONAŁA: RONNIE | RC |